Από τις στάσεις των τραμ και τις πινακίδες του Άμστερνταμ ξεπροβάλλει η Ευρώπη της πράσινης επιτήρησης, όπου το πιάτο, το αυτοκίνητο, το ταξίδι, η παραγωγή και η ίδια η καθημερινή ελευθερία μπαίνουν σταδιακά κάτω από τον έλεγχο μιας δυστοπικής γραφειοκρατίας που βαφτίζει την κοινωνική πειθαρχία ως «περιβαλλοντική ευθύνη»
