Θὰ πρέπει νὰ ἑδραιωθεῖ ὡς ἀντίληψη ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἄμυνα δὲν εἶναι ἔργο μόνο τῶν ΕΔ, ἀλλὰ ὅλης τῆς κοινωνίας. Ἡ Κυβέρνηση θὰ πρέπει νὰ λαμβάνει ὅλα τὰ ἀπαραίτητα μέτρα, κυρίως μέσῳ τῆς παιδείας, γιὰ τὴν ἐνίσχυση τῆς ἐθνικῆς συνείδησης καὶ τῆς τόνωσης τοῦ ἐθνικοῦ φρονήματος τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ.

• Θεσμοθέτηση Μόνιμου Συμβουλίου Ἐθνικῆς Ἀσφάλειας (ΣΕΑ) προκειμένου μὲ συστηματικὸ καὶ ὁλοκληρωμένο τρόπο νὰ ἀντιμετωπίζει μὲ ἀποτελεσματικότητα τὶς ἀπειλὲς στὴν Ἐθνικὴ Ἀσφάλεια καὶ Ἄμυνα καὶ νὰ διαχειρίζεται θέματα κρίσεων.

• Ὑπαγωγὴ τῆς Ε.Υ.Π. στόν Σύμβουλο Ἐθνικῆς Ἀσφάλειας, μὲ σκοπὸ τὴν ἐξασφάλιση τῆς λειτουργίας της ἀποκλειστικὰ γιὰ ἐθνικοὺς σκοποὺς καὶ ἀποστολές.

• Ὁ ἑκάστοτε Α/ΓΓΕΘΑ νὰ παίρνει τὴν ἔγκριση τῆς ἁρμόδιας Ἐπιτροπῆς Ἐξωτερικῶν καὶ Ἄμυνας μετὰ ἀπὸ σχετικὴ ἀκρόαση.

• Αὐστηρὴ ὑλοποίηση τῆς θεσμοθετημένης ἀποστολῆς τῶν ΕΔ, ποὺ εἶναι νὰ «ἐξασφαλίζει τὴν ἄμυνα τῆς χώρας, νὰ ὑπερασπίζει τὴν ἐθνικὴ ἀνεξαρτησία καὶ τὴν ἐδαφικὴ ἀκεραιότητα τῆς πατρίδας». Οἱ ΕΔ δὲν θὰ πρέπει νὰ ἀσχολοῦνται μέ ἐργασίες ἐκτός τῆς ἀποστολῆς τους πού τούς ἐκτρἐπουν ἀπό τό κύριο ἒργο τους καὶ τίς ὁποῖες μποροῦν νὰ ἀναλἀβουν ἄλλες Ὑπηρεσίες τοῦ Κράτους. Τὸ στρατιωτικὸ προσωπικὸ μπορεῖ νὰ κάνει πολλά, ἀλλὰ πρωτίστως θὰ πρέπει νὰ ἐκτελεῖ τὴν ἀποστολή του.

• Ἐξασφάλιση τῆς μαχητικῆς ἱκανότητας καὶ τῆς ἐπιχειρησιακῆς ἑτοιμότητας τῶν Μονάδων μὲ διάθεση ὅλων τῶν ἀναγκαίων πόρων καὶ ἀνθρωπίνου δυναμικοῦ καὶ ἔλεγχος αὐτῶν μὲ βάση μετρήσιμα ἀντικειμενικὰ κριτήρια, χωρὶς ὡραιοποιήσεις καὶ προσπάθεια ἀπόκρυψης τῆς πραγματικῆς κατάστασης.

• Ὁ ἀμυντικὸς ἐξοπλισμὸς τῶν ΕΔ ἔχει ἀποκτηθεῖ μὲ μεγάλες θυσίες τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὁποιαδήποτε ἀποστολή-διάθεση ἀμυντικοῦ ὑλικοῦ καὶ ἀνάπτυξη στρατιωτικῶν τμημάτων στὸ ἐξωτερικό, θὰ πρέπει νὰ ἔχει τὴν ἔγκριση τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων κατὰ ἀπόλυτη πλειοψηφία. Μυστικὲς ἀποστολὲς ἀμυντικοῦ ὑλικοῦ στὸ ἐξωτερικὸ δὲν νοοῦνται.

• Ἐπανασχεδιασμὸς καὶ ἑνοποίηση τῶν Γραφείων Πολιτικῆς Ἂμυνας καὶ Προστασίας γιὰ τὴν ἐξασφάλιση συνθηκῶν ἀσφαλείας τοῦ ἄμαχου πληθυσμοῦ σὲ περιόδους κρίσεως ἢ πολέμου.

• Καλλιέργεια σεβασμοῦ καὶ ἐμπιστοσύνης τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ πρὸς τὶς Ἔνοπλες Δυνάμεις καὶ ἀποκατάσταση τοῦ κύρους των.

• Ἐπανακαθορισμὸς τοῦ τρόπου διεξαγωγῆς τῶν στρατιωτικῶν παρελάσεων, προκειμένου νὰ ἀποτελοῦν παράδειγμα γιὰ τὴν ἑλληνικὴ νεολαία καὶ νὰ ἑδραιώνουν τὸ αἴσθημα ἀσφάλειας καὶ ἐμπιστοσύνης στὸ ἀξιόμαχο τῶν ΕΔ.

Ἡ ὀργάνωση τοῦ Στρατοῦ θὰ πρέπει νὰ ἀποτελεῖ πρότυπο γιὰ ὅλες τὶς ἄλλες Ὑπηρεσίες καὶ ὄργανα τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους.

• Ἀναδιοργάνωση τῶν ΕΔ μὲ βάση τὶς σύγχρονες ἐχθρικὲς ἀπειλὲς καὶ τὴν ἀποτίμηση τῶν κινδύνων (κυβερνοεπιθέσεις, ὑβριδικὲς ἀπειλές, μὴ ἐπανδρωμένα ἀεροσκάφη, βαλιστικοὶ πύραυλοι, κ.λπ.).

• Θεσμοθετημένη ὀργάνωση τοῦ προσωπικοῦ τῶν Μονάδων τῶν ΕΔ σὲ περίοδο εἰρήνης καὶ πολέμου, γιὰ νὰ ὑπάρχει διαφάνεια στὴ στελέχωσή τους καὶ νὰ δίδεται ἡ ἀναγκαία βαρύτητα στὶς μάχιμες καὶ κρίσιμες Μονάδες.

• Διαλειτουργικότητα μεταξὺ τῶν Κλάδων τῶν ΕΔ σὲ ὅσο τὸ δυνατὸν μεγαλύτερη κλίμακα, μὲ σκοπὸ τὴ μείωση τοῦ κόστους προμήθειας ὑλικῶν καὶ τὴν ἐναλλαξιμότητα τῶν μέσων (στολές, ὀχήματα, βασικὰ ὑλικὰ, ἐξοπλισμός, πυρομαχικά, κ. λπ.).

• Κατάρτιση Π/Υ ΥΠΕΘΑ μετὰ ἀπὸ ἐμπεριστατωμένες εἰσηγήσεις τῶν κλάδων τῶν ΕΔ μὲ σκοπὸ τὸν ἐξορθολογισμὸ τῶν δαπανῶν καὶ τὴν κάλυψη τῶν βασικῶν ἀναγκῶν τῶν μάχιμων Μονάδων. Ἀποδέσμευση τῆς διαχείρισης τῶν δαπανῶν στὸ ἐπίπεδο τῶν Μειζόνων Σχηματισμῶν, γιὰ ρεαλιστικότερη σχεδίαση καὶ ἔλεγχό τους.

• Κατάργηση τῆς θέσης τοῦ Γενικοῦ Γραμματέα στὸ ΥΠΕΘΑ, προκειμένου νὰ μὴν παρακωλύεται τὸ ἔργο τῶν Κλάδων τῶν ΕΔ καὶ νὰ ὑπάρχει εὐελιξία στὴ λήψη τῶν ἀποφάσεων.

• Ἵδρυση εἰδικῶν Κατασκευαστικῶν Μονάδων (στὸ πρότυπο τῆς ΜΟΜΑ) οἱ ὁποῖες σὲ περίοδο εἰρήνης θὰ ἀναλαμβάνουν κοινωφελῆ ἔργα καὶ κατασκευὲς τοπικοῦ ἐνδιαφέροντος, ἰδίως σὲ ἀκριτικὲς περιοχές, ἐνῷ θὰ μποροῦν νά ἐπεμβαίνουν σὲ φυσικές καταστροφές καὶ μείζονα ἀτυχήματα. Ἐξοπλισμὸς τῶν Μονάδων αὐτῶν ἀπὸ εὐρωπαϊκὰ κονδύλια ποὺ ἀφοροῦν τὴν προστασία τοῦ περιβάλλοντος καὶ τὴν ἀντιμετώπιση φυσικῶν καταστροφῶν.

• Προμήθεια τῶν ὑλικῶν σίτισης τοῦ προσωπικοῦ τῶν Μονάδων ἀπὸ τὶς τοπικὲς κοινωνίες, ὅπου εἶναι δυνατὸν, γιὰ τήν ἐξασφάλιση συνεχοῦς ὑποστήριξης καὶ ἀνάπτυξης τῆς οἰκονομίας.

• Ἀξιοποίηση τῆς περιουσίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων (π.χ. ἀνενεργὰ στρατόπεδα) ἀποκλειστικὰ πρὸς ὄφελος τῆς Ἐθνικῆς Ἄμυνας καὶ ὄχι γιὰ ἐξυπηρέτηση κομματικῶν ἢ τοπικῶν συμφερόντων.

• Τὰ δικαιώματα τοῦ στρατιωτικοῦ προσωπικοῦ θὰ πρέπει νὰ ἐξασφαλίζονται πλήρως ἀπὸ τὴν φυσική τους ἱεραρχία καὶ τὴν Πολιτεία. Ἡ συνδικαλιστικὴ δραστηριότητα εἶναι ἐκτὸς στρατιωτικῆς δεοντολογίας.

Ἡ ἀνάπτυξη τῆς ἑλληνικῆς ἀμυντικῆς βιομηχανίας ἀποτελεῖ κρίσιμο παράγοντα τῆς Ἐθνικῆς Ἄμυνας, καθότι ἔτσι ἐξασφαλίζεται «ἀμυντικὴ αὐτάρκεια», ἡ μείωση τῆς ἐξάρτησης ἀπὸ τρίτους καὶ ἡ ὑψηλὴ διαθεσιμότητα τῶν μέσων.

• Δημιουργία Εἰδικῆς Διεύθυνσης Ἐξοπλισμῶν ἐλεγχόμενη ἀπὸ τὸ ΥΠΕΘΑ, μὲ δικό της προϋπολογισμό, ἡ ὁποία σὲ συνεργασία μὲ τὰ ἑλληνικὰ πανεπιστήμια, θὰ σχεδιάζει τὴν ἀνάπτυξη καὶ παραγωγὴ ὁπλικῶν συστημάτων καὶ ἐξοπλισμοῦ ἀπὸ ἑλληνικὲς ἀμυντικὲς ἑταιρεῖες, μὲ βάση τὶς ἐπιχειρησιακὲς ἀπαιτήσεις καὶ προδιαγραφὲς τῶν ΕΔ.

• Ἡ Ἑλληνικὴ Ἀμυντικὴ Βιομηχανία νὰ καλύπτει τὸ 100% τῶν ἀναγκῶν τῶν ΕΔ σὲ ὑλικὰ μαχητὴ (ἔνδυση, ὑπόδηση, ἐξάρτυση) στὸν βασικὸ ἀτομικὸ ὁπλισμὸ (τυφέκια) καὶ στὰ πυρομαχικὰ φορητοῦ ὁπλισμοῦ καὶ πυροβόλων ὅπλων.

• Γιὰ κάθε προμήθεια ἀμυντικοῦ ὑλικοῦ ἀπὸ τὸ ἐξωτερικό, τὸ 25% τοῦ κατασκευαστικοῦ ἔργου νὰ ὑλοποιεῖται στὴν Ἑλλάδα ἀπὸ ἑλληνικὲς ἑταιρεῖες, γιὰ ἀπόκτηση τεχνογνωσίας καὶ ἐξασφάλιση τεχνικῆς ὑποστήριξης.

• Ἄμεση ὑλοποίηση προγράμματος κατασκευῆς Ἑλληνικῶν Μὴ Ἐπανδρωμένων Ἀεροχημάτων καὶ σκαφῶν μὲ τὴ διάθεση ὅλων τῶν ἀναγκαίων πόρων, προκειμένου νὰ χρησιμοποιοῦνται τόσο γιὰ ἀμυντικοὺς σκοπούς ὅσο καὶ ἀπὸ τὴν Ἀστυνομία, τὸ Πυροσβεστικὸ Σῶμα, τὸ Λιμενικό, κ.λπ.

• Ἀνασύσταση καὶ ἐκσυγχρονισμὸς τῶν Στρατιωτικῶν Ἐργοστασίων προκειμένου νὰ μποροῦν νὰ παράγουν φάρμακα καὶ εἴδη στρατιωτικῆς ἔνδυσης γιὰ τὴν κάλυψη τῶν βασικῶν ἀναγκῶν τοῦ Στρατοῦ καὶ τὴν ἀντιμετώπιση ἐκτάκτων καταστάσεων.

• Σύναψη ἀμυντικῶν συμφωνιῶν μὲ τὴν Κύπρο καὶ ἄλλα φιλικὰ στὴν Ἑλλάδα κράτη (π.χ. Σερβία) γιὰ τὴ συμπαραγωγὴ κρίσιμου ἀμυντικοῦ ἐξοπλισμοῦ.

Τὸ προσωπικὸ τῶν ΕΔ ἀποτελεῖ τὸν κρίσιμο ἐκεῖνο παράγοντα, ποὺ μὲ τὴν κατάλληλη ἐκπαίδευση, τὸν ἐπαρκῆ ἐξοπλισμὸ καὶ τὴν ἀνάπτυξη τοῦ ἐθνικοῦ φρονήματος, θὰ ὑπερασπιστεῖ τὴν ἐθνικὴ ἄμυνα τῆς χώρας.

• Τὸ κύριο ἔργο τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων σὲ καιρὸ εἰρήνης εἶναι ἡ συνεχὴς ἐκπαίδευση καὶ ἡ ἐπαύξηση τῆς μαχητικῆς ἱκανότητας τοῦ στρατιωτικοῦ προσωπικοῦ.

• Ἐπαναφορὰ τῆς ἑλληνικῆς ἰθαγένειας γιὰ τοὺς μαθητὲς στὶς παραγωγικὲς Στρατιωτικὲς Σχολές.

• Οἱ Σχολὲς Εὐελπίδων, Δοκίμων καὶ Ἰκάρων νὰ παράγουν στρατιωτικοὺς ἡγέτες σὲ ἀριθμὸ ποὺ νὰ καλύπτουν τὶς ἐπιχειρησιακὲς ἀνάγκες.

• Θεσμοθέτηση καθηκοντολογίου γιὰ ὅλο τὸ μόνιμο στρατιωτικὸ καὶ πολιτικὸ προσωπικό, μὲ βάση τὸ ὁποῖο θὰ γίνεται ἡ ἀνάθεση τῶν διαφόρων καθηκόντων.

• Ὑλοποίηση μεταθέσεων καὶ ἐκπαιδεύσεων προσωπικοῦ ἀπὸ τὰ ἁρμόδια ὑπηρεσιακὰ συμβούλια, μὲ βάση συγκεκριμένα θεσμοθετημένα κριτήρια, χωρὶς παρεμβάσεις πολιτικῶν γραφείων.

• Κάλυψη τοῦ συνόλου τῶν ἀναγκῶν στέγασης τῶν ἔγγαμων στρατιωτικῶν ποὺ ὑπηρετοῦν σὲ παραμεθόριες περιοχὲς καὶ νησιὰ τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου ἢ παροχὴ ἀφορολόγητου στεγαστικοῦ ἐπιδόματος ποὺ νὰ καλύπτει τὸ πραγματικὸ κόστος ἐνοικίου.

• Συνέχιση προσλήψεων Ἐπαγγελματιῶν Ὁπλιτῶν, σύμφωνα μὲ τὶς ἐπιχειρησιακὲς ἀνάγκες τῶν Γενικῶν Ἐπιτελείων.

• Μοριοδότηση τῶν Ἐπαγγελματιῶν Ὁπλιτῶν ποὺ ἀπολύονται ἀπὸ τὶς τάξεις τοῦ Στρατοῦ, γιὰ τήν πρόσληψή τους στὸ Δημόσιο.

Ἡ στρατιωτικὴ θητεία θὰ πρέπει νὰ ἀποτελεῖ τιμὴ γιὰ κάθε Ἕλληνα, νὰ τόν ἐφοδιάζει μέ χρήσιμες δεξιότητες καὶ νὰ τὸν βοηθᾶ στὴν κοινωνική του ἔνταξη.

• Στράτευση στὰ 18 ἔτη (μετὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης) μὲ ἀμοιβαῖα τὰ ὀφέλη, τόσο γιὰ τὶς ΕΔ ὅσο καὶ γιὰ τοὺς νέους, οἱ ὁποῖοι θὰ μποροῦν στὴ συνέχεια ὡριμότεροι καὶ πιὸ ὑπεύθυνοι νὰ ἐπιδοθοῦν ἀπερίσπαστοι στὶς ἀκαδημαϊκές τους σπουδὲς καὶ στὴν ἐπαγγελματική τους ἀποκατάσταση.

• Ὑποχρεωτικὴ Ὑπηρέτηση ὅλων τῶν ὁπλιτῶν θητείας σὲ Μονάδες ἐκστρατείας προκειμένου νὰ λάβουν τὴν ἀναγκαία στρατιωτικὴ ἐκπαίδευση καὶ νὰ μποροῦν νὰ ἐνταχθοῦν στὴν ἐφεδρεία.

• Αὔξηση τοῦ οἰκονομικοῦ βοηθήματος τοῦ κληρωτοῦ στρατιώτη γιὰ κάλυψη τῶν βασικῶν του ἀναγκῶν.

• Ἐκπαίδευση μὲ ὁμαδικὸ πνεῦμα σὲ δεξιότητες χρήσιμες ἐφ’ ὅρου ζωῆς, ὅπως πρῶτες βοήθειες, διαβίωση στὴ φύση, ἐπιβίωση σὲ ἀντίξοες συνθῆκες, ὁδήγηση, ἀντιμετώπιση θεομηνιῶν.

• Ἀναγνώριση τῆς θητείας ὡς συντάξιμου χρόνου.

• Θέσπιση κινήτρων, τόσο γιὰ τὴν ἐθελοντικὴ στράτευση Ἑλλήνων ὁμογενῶν ὅσο καὶ γιὰ τὴ μετεκπαίδευση τῆς ἐφεδρείας προκειμένου νὰ εἶναι ἀποτελεσματικὴ καὶ μὲ βάση τὶς ἐπιχειρησιακὲς ἀνάγκες.

• Δυνατότητα ἔμμισθης ἐθελοντικῆς παράτασης τῆς θητείας γιὰ 2-6 ἑξάμηνα, μὲ μοριοδότηση γιὰ διεκδίκηση θέσεων σὲ Δημόσιο καὶ ΟΤΑ καὶ ἐφάπαξ οἰκονομικὴ ἐνίσχυση γιὰ τὴν ἐπαγγελματική τους ἀποκατάσταση ἢ χορήγηση ἄτοκου φοιτητικοῦ ἢ ἐπαγγελματικοῦ δανείου.

• Κατάργηση τῆς διάταξης γιὰ ἀποφυγή στράτευσης τῶν ἀντιρρησιῶν συνείδησης καὶ ἐπανεξέταση τῶν περιπτώσεων ἀπαλλαγῆς στράτευσης λόγῳ προβλημάτων ὑγείας (κυρίως περιπτώσεις πού έχουν σχέση με ψυχολογικά προβλήματα)